Almina'dan
Sena uyuduktan sonra yavaşça yanından kalktım. Anında yatağa yayılınca gülümsedim. Çok yorgun oluyordu. Herhangi bir iş yapmaktan değil. Düşünmekten yoruluyordu. Atlas beni seviyor mu sevmiyor mu? Ben onu seviyor muyum? Diye düşünmekten kendini kaybetmişti.
Sessizce kapıdan çıktım ve kendi odama adımladım. Yatağımda yatan Burak kapının açılmasıyla aniden bana döndü. Kapıyı ses çıkarmamaya özen göstererek kapattım ve yatağıma doğru gittim. Burak eliyle yanını işaret edince yanına uzandım.
" Senin evin yok mu? " sırıtarak baktı.
" Sensiz evimde sıkılıyorum. " ve beni kendine çekti. Yeliz de buradaydı. Çınar'la hâlâ barışmamışlardı ama Burak tek başına Yeliz'i eve yollamıyordu. Boynumu falan öpmeye başlayınca ellerimle ittirdim onu.
" Şştt sakin ol şampiyon. " deyip ben öpmeye
