Kafeteryadan çıkıp 215 numaralı hastane odasına doğru ilerledim. Elimdeki kahve, karton bardağın içinden elimi yakıyordu. Asansörün önüne geldiğimde daha beşinci katta olduğunu gördüm ve derin bir nefes vererek beklemeye başladım.
Uykusuzluktan ölüyordum. Cidden eğer ayakta uyumak mümkünse şu an şurada uyuyabilirim. Asansörün geldiğini belli eden kapının açılma sesi geldiğinde sevinçle içerideki insanların çıkmasını bekledim.
Sonunda herkes indiğinde vakit kaybetmeden bindim ve üçüncü kat tuşuna bastım. Ağırlığımı sağ bacağıma verdim. Yahu burası hastane asansörü, duyulduğunda insanın oynayası gelen şarkılar çalmak da nedir?
Kata geldiğimde asansörden indim ve odaya doğru yürüdüm. Odanın önünde bekleyen Almina ve Burak geldiğimi görünce ayağa kalktılar. Şu olaylardan sonra aramızın bozu
