"Zaman bir şeye eşlik eden bir şey mi ki, zamanı geçinceye kadar denince bir şeyin zamanının geçmesi kastedilsin illa? Zamanı geçinceye kadar şöyle bir şey olamaz mı; çiti geçinceye kadar, ormanı geçinceye kadar, dağı geçinceye kadar, denizi geçinceye kadar ve tabii zamanı geçinceye kadar. Bir şeyin zamanını geçinceye kadar değil, zaman denen şeyi geçinceye, zamanın bekçisinin kalesine gelinceye kadar. Bir zamansızlık zamanına, zamanın ötesindeki o yere gelinceye kadar..."
Zaman ve mekan sanki silinmiş ve o bir boşlukta, hem de uçsuz bucaksız bir boşlukta kapana kısılmıştı. Önünü görememek, görünmez iplerle bağlanan eli kolu, görünmez prangalarla bağlanan ayakları onu tam da o kapanın içinde hissettiren şeylerdi. "Mahi ya da David? İkisinden birinin kalbini seç?" Bu nasıl bir soru, nasıl
