Kabul etmeme şaşırmış gibi değildi. “Gel o zaman,” dedi ve ilerlemeye başladı. Peşinden gidiyordum. Bir süre tırmandık ve en dik yere geldik. Henüz karlara dokunulmamıştı bile. “İşte şurası,” diye işaret etti. İşaret ettiği yere baktığımda standart bir kayak pisti olmadığını gördüm. Ağaçların arasından geçen, dik ve dar bir patikaydı.
“Burası kapalı bölge,” dedim, yanına kadar kayıp yan durarak. “Sancak abi burayı bilmediğimi söyledi, kuralları bilmediğimi değil.”
Aras sırıttı. “Annen 'Masal harika kayak yapar' derken muhtemelen pistin en düz yerinde kuğu gibi süzülmenden bahsediyordu.” Bana doğru bir adım daha yaklaştı, kayaklarımızın uçları birbirine değdi. “Kurallar babam gibiler içindir Masal. Gerçekten nefes aldığını hissetmek istiyorsan, o filelerin dışına çıkman gerekir.”
Batonun
