Kısım 2
SONUN BAŞLANGICI
Varlığının en derininden sarsıldığı anlardan birisiydi.
Bu, Tamer'in ilkiydi.
İçinde, koca bir deprem oluyordu.
İçinde, sağlam kökleri tutundukları toprakta sarsılıyordu.
Karaca gitmişti.
Ardında Tamer'in içinde cereyan eden koca bir deprem bırakarak, öylece gitmişti. Gözlerindeki saf acısıyla, dudaklarında mühürlü suskunluğuyla, sitemkar küskünlüğüyle gitmişti.
O lanet merdivenlerin başında, Tamer'in yapabildiği tek şey, arabanın bahçe kapısından çıkmasını ve ardından demir kapıların kapanmasını izlemekti. Ayakları beton gibi çakılmış olduğu yere, kalbi hiç olmadığı kadar yaklaşmış göğüsünden firar etmeye, gözlerinde daha önce hiç orada barınmayan bir bakış: Tek kelime. On harf. Bir ömür.
Çaresizlik.
Üstelik öyle büy
