HAMİYET
Ali İhsan’ın şirketine geçmeden önce avukat Sadri ile buluşmak için sözleştiğimiz restorana gittim. Benden önce gelmişti. Beni görünce tanıdı, hemen ayağa kalktı. Elimi öpmek için eğildi. “Hoş geldiniz Hamiyet hanım” dedi, sanki yıllardır tanışıyormuşuz gibi samimiydi.
“Hoş buldum” derken onu şöyle bir süzdüm. Benim büyük oğlanlarla yaşıt görünüyordu; otuzlarının ortasında, temiz traşlı bir yüzü, koyu renk takım elbisesi ve kravatıyla oldukça profesyonel bir havası vardı. Saygılı, güçlü bir duruşu vardı; omuzları dik, bakışları doğrudan ve kararlı. Ama Ali İhsan ile arkadaşlık ettiğine göre karakterinden şüpheliydim. Kim bilir ne tür işlere karışmıştı, diye düşündüm içimden. Belki de o da oğlumun pisliklerini temizlemeye alışkındı.
Cam kenarında bir masaya oturup kahve siparişle
