Söylediği söz, beynimde yankılanıyordu. Eğer boşluktaysak ses, eko yapar ve tekrar yüzüne çarpardı. Onun da sözleri tıpkı eko gibi yüzüme çarpmıştı. Tokat yesem bu kadar acıtmazdı. Benden nefret ettiğini bir çırpıda yüzüme söylemişti. Bu kadar mı nefret ediyordu benden? Hiçlik havuzunda yıkanıp karşısına çıkmıştım ama işe yaramamıştı. Onun için hiç olmaya devam ediyordum.
Hiç şansım yok diyemezdim ama kalbim çok kırılmıştı. Nasıl düzelir, bilmiyordum. Bana söylediği sözlerden sonra hemen yanından kalkıp gitmiştim. Zaten o saatten sonra yanında bir dakika dahi duramazdım. Onun bana sarf ettiği şeyden sonra gurursuzluk olurdu. Aşkta gurursuz olunmalıydı ama bu fazlaydı.
Biri sizin yüzünüze karşı senden nefret ediyorum dese ne yapardınız? Ve o, kişi sizin en sevdiğiniz kişiyse hayal kırık
