29.BÖLÜM “GERÇEKLEŞEN HAYAL”
Arabayla otobanda ilerlediğimiz sırada çantamdan suyumu aldım ve birkaç yudum aldım. "Bana da verir misin su?" dediğinde çantama tekrar eğildim. Şişeyi alıp açtım ve Yağız'a verdim. Büyük yudumlarla içip suyu kendi tarafına koydu. Bu gülmeme sebep olurken Yağız bir an bana döndü. "Ne oldu? Neden güldün?" dedi gülümseyerek. "Uzun yol. Yanındayım ve sana yiyecek içecek bir şeyler veriyorum. Tam karı koca gibiyiz." dedim. O da güldü. "Zaten karı kocayız. Hatta dün evlenmemize rağmen arkada iki aylık bir oğlumuz var." dedi. Ben de güldüm. Normalde Gece'nin doğum zamanı bu zamanlar olacaktı. Hatta büyük ihtimalle bu günlerde ben hastaneye yatış yapmış olacaktım. Selin tam bu zamanlarda hastaneye yatış yapacağımı söylemişti çünkü. Arkaya dönüp minik ve tombul oğluma baktım. Bebek koltuğund
- Yazar
