Derin bir nefes aldım arabamla durduğum yerde. Geçen hafta Fethiye'den dönmüştük. Yağız'la aramızda hiçbir engel yoktu. Cenk ve Merve'de otelde bir daha yanımıza gelmemişlerdi. Arka koltuktaki oğluma döndüm. "Hazır mısın bebeğim?" dedim. Ama kendim asla hazır değildim. Şu anda ilkokula yeni başlayacak bir çocuktan farksızdım. Bugün nerdeyse bir yıl sonra ilk kez ailemin mezarına gelmiştim. Önceden sürekli gelirdim. Ama hamile olduğumu öğrendiğimde işler çok karıştı. Belki de utandım bunun için onlardan. Derin bir nefesle indim arabadan. Boş sokakta yankılanan topuklu ayakkabılarımın sesi beni daha da germekten başka işe yaramıyordu. Arka koltuktaki oğlumu aldım ve yanağına bir öpücük kondurdum. "Anneanne ve dedeyi görmeye hazır mısın Gece? Ben hiç değilim," dedim mezarlıktan içeri

