Geldikleri at çiftliğinde Güneş ablasının kendisine hediye ettiği İnci adındaki atına binmiş etrafta gezinirken Şayeste Boran'la bir köşede oturuyor, Gaziantep'ten gelen düğün davetini konuşuyordu. Yanlarına getirilen yay ve oklar ile gülerek ayaklandı Şayeste. Tam karşısına yerleştirilen hedef tahtasından aldığı gözlerini çatık kaşlarıyla birlikte Boran'a çevirdi.
"Bunlar nereden çıktı?" diye sordu gülerek. Omuz silkip elleri ceplerinde kendisinden yana adımlayarak:
"Hoşuna gider diye düşündüm." dedi Boran. Haklıydı, çok beğenmişti. Oklardan birini eline alarak yüzüne düşen saçları nedeniyle boynunu bir yana eğerek gülümsedi Boran'a. Bu tür şeylerin dikkatini çekeceğini iyi biliyor, kendisini çok iyi tanıyordu. Bir kadın daha ne isterdi ki?
Kaşlarıyla hedef tahtasını işaret eden sevdiğ
