Gecenin ayazı kar fırtınasına da davetiye çıkardığında Berfin'in elinden son çaylarını da içen ev ahalisi, tatlılarını da yemiş olarak mutlu mutlu odalarına çekilmişlerdi. Saatler gece yarısını geçerken artık konakta çıt çıkmıyordu. Kapıdaki hareketlenme ise korumaların kendileri için hazır olan arka taraftaki müştemilata geçmelerindendi. Gece nöbeti için gelecek olanların yemek yemek ve diğer ihtiyaçları için yaklaşık bir iki saatleri vardı ki, bu da ortalığın boş olduğu yegane saat dilimiydi.
İşte o kısa süreli arada başka bir hareketlenme vardı.
Yüzleri peçeli bir grup, siyahlar içinde Atabey konağının taş duvarları arasına sızmış, karanlık koridorlarda adımlamaya başlamışlardı. Oldukça sessiz, bir o kadar da hızlı ama temkinliydiler.
Çünkü bu gece, gönderildikleri eve ölüm saçmak
