Şirin’den
Nikahın ertesi günü sanki dün akşam öyle bir olay yaşanmamış gibi hayatımıza devam ettik.
Kerem’i o gece yaptığı saçmalığı, bir daha tekrar etmemesi için uyarmak istiyordum ama konağa gelmek yerine okulunun pansiyonunda kaldığı için hiç ortalarda gözükmüyordu.
İçimden bir his, utandığı için benden bilerek kaçtığını söylüyordu. Babaannemin gazına gelip öyle saçmalasam ben de utanırdım. Yine de onu, konakta yakaladığım ilk fırsatta bana düzgün davranması için uyaracaktım.
Annesini, dedesinin pençesinden kurtarmak için nikahını kabul etmem, bana patronluk etmesini de kabul edeceğim anlamına gelmiyordu.
Kerem’le nikahlanacağımızı duyup “ne haliniz varsa görün” diyen Mustafa, o günden sonra bir kez daha konağa ayak basmamıştı. Amcamı doktora götürmek için almaya bile gelmiyor
