Gece geç yatmış olmama rağmen sabah çok erken uyandım. O kadar huzursuzdum ki uyuyamamıştım. Ateş'i ve ona yakın davranan o kadını gördüğümden beri içimde sıkışan bir şeyler vardı. Ne yaparsam yapayım geçmiyordu. Durumu abarttığımı biliyordum fakat zamanında böyle bir şeyle sınandığım için kendime engel olamıyordum. İhanet paslı bir hançerdi ve ben bunu tatmıştım. Yıllar da o açtığı yara kapanmamıştı. Bunun neden olduğu güvensizlik hissi hâlâ benimleydi. Şimdi bir de Ateş böyle bir şey yaparsa ne yapardım hiç bilmiyorum. Gözlerimi yumdum. Ortada verilmiş bir söz yoktu. Onunla tam olarak sevgili bile değildik ki! Beni sevip sevmediğini bile bilmiyordum. Azla yetinmiştim fakat şimdi altından kalkamıyordum. Belirsizlikle yaşayamazdım. Fark ettiğim bu gerçek beni derinden sarsarken yanağımın
