2MRPCPL0
"Gitmem Serçem. Bir daha gitmem söz veriyorum."
Esme'nin hıçkırıkları iç çekişlere döndüğü zaman Alpay onu kucaklayıp yatak odasına taşıdı. Kızı yatağa oturur vaziyette bırakıp doğrulacağı sırada Esme montunun ucundan yakalayıp gitmesine engel oldu.
"Gitme... Yanımda kal."
Alpay ne yapacağını bilemez vaziyette gözlerini, bir yatakta bir de kendine beklentiyle bakan kızın üzerinde dolaştırdı. Onunla yatağa girmek, kıza umut vermek anlamına gelir miydi?
Adamdan ses çıkmamasını istemiyor olarak değerlendiren Esme elini onun montundan çekip başını önüne eğdi.
Alpay kızın gölgelenen gözlerine, başını eğince aşağıya salınan buklelerine bakıp iç geçirdi. Bu kız onun aklına ziyandı.
Montunu çıkarmaya koyulurken soludu.
"Montumu çıkarıp geliyorum Yavru Serçe."
Montu sandal
