"Yarın öğleden sonra geleceğim. Nikah işlemlerini başlatalım."
Bu sefer kızın kapısını açmadan şoför koltuğuna geçip oturdu. Esme şaşkın bir şekilde bakakaldı adama. Nikah işlemleri mi?
Alpay aslında böyle bir düşüncesi olmamasına rağmen, zorlanan sabrıyla nikah fikrini ortaya atmıştı. Esme ile resmi nikah kıymayı düşünmemişti. Çünkü kızı bir süre yanında tutup okutarak ayakları üstünde durmasını amaçlıyordu. Böylece Hüseyin komutana olan borcunu da ödemiş olacaktı. Ondan sonra ikisi de kendi hayatına bakabilirdi.
Ancak gün boyu hissettiği psikolojik baskıyla, birden ağzından çıkanlara engel olamamıştı.
Aslında nikah yapmaları iyi olabilirdi. Çünkü belki de birkaç yıl birlikte yaşayacaklardı. İnsanlar neden birlikte yaşadıklarını sordukları zaman ne diyeceklerdi. Esme'nin üzüleceği
