Kavuşamamak zordu. Hele de deli gibi severken. İnsan sevdiğine nasıl uzak kalırdı ki? Koray çaresizdi,yıpranmıştı. Koskoca bir günde çökmüştü. Tek bir kelime onu yıkmıştı. Elif'ine kavuşamamak tabi ki onu yıkardı. O nasıl yapabilirdi ki Elif'siz. Elif onun nefesiydi. İnsan nefessiz yaşayabilir miydi? Ama babası ona yeniden nefesini sunacaktı. Çünkü Kutay İnanoğlu bir söz vermişti ve sözünü tutardı. Koray'ı, biricik oğlu mutsuz olmasın diye her şeyi yapardı. O bir babaydı. O nasıl oğlunun mutsuz olmasına izin verirdi ki? O karısına da biricik,gözünde hiç büyümeyen oğluna da canını verirdi. Koray kaç yaşına gelirse gelsin hep gözlerinde zaten küçük kalmayacak mıydı? kucaklarına aldıkları ilk gün ki gibi!!
Koray bir yandan da korkmuyor değildi aslında. Babası her şeyi göze alırdı almasına am
