"Faruk mu gelmiş onca yıldan sonra, neden ?" dediğinde Elif ana ,Meryem ana gözünden süzülen yaşlarla,
"Azat, yangından kurtuldu, duymuş ona sarılıp, söylemeden, " dedi ve sessiz kaldı. Konuşursa sanki gerçek olacak gibi geliyordu Meryem anaya. Susar ve konuşmazsa her şeyi gizli tutabileceğine inanıyordu. Ama gerçeklerin ortaya çıkmak için debelendiği de bir gerçekti. Sessiz kaldığı sürece yanağına süzülen yaşlar akmaya devam ediyordu.
"Ee Meryem Faruk'un öylece konuşmasına izin mi vereceksin? Hiç bir şey yapmayacak mısın? " derken olayların büyüyeceğini bilen Elif ana endişe içinde soruyordu.
Meryem ana düşünceleydi. Başını iki yana hareket ettirerek dudaklarını araladı.
"Kıyamıyorum ki! Ben onu hâlâ çok seviyorum. Bugün buraya gelirken gördüm. Konağın çevresinde dolanıyor. Aynı E
