Havin;
İçimde koca bir boşluk ama fiziken değil. Ruhum eksildi sanki bir parçası koparıldı ve eksik hissediyorum. Bedenimde sadece soğuk bir ürperti varken kalbimin tam ortasında koca bir ateş belirdi. Evlat acısı böyle bir şeymi acaba? Kendime öfkem peki ,o nasıl arınacak? İstemediğimi düşünen bebeğimin beni bırakıp gitmesi bana verdiği ceza mı? Ben kendimi nasıl affedeceğin peki? Onu koruyamadım... Ciğerimden düşen kor her yerime sıçrıyor yakıp kavurmaya devam ediyordu. Uyuşturulan bedenimdi, ruhum değil ki. Acımla baş başa kalmış çığlık bile atamadıkça boğazımdaki düğümler düzim dizim dizldi. Kıpırdamadan yatsam da , beni uyuyor sansalar da her sesi duymam, reva mı?
Sessiz göz yaşlarım içime akarken bebeğimi hayal ettim. Daha cinsiyeti bile belli olmayan meleğim cennetine bizi bıraka
