Zülküf'lerin evinden biraz daha iyi durumda çıktık. Arabamıza binip amcasının evine doğru yol aldık. Arabanın içindeyken Havin,
"Yaman, abin mi yaptırmış?" dedi. Bana bakıyordu. Önce sessiz kaldım. Sessizliğimden bir şeyler anlıyordu.
"Bunca ay boşuna çabalamışım, " dedi. Bakışlarım Havin'e doğru kaydı. Çok üzgündü.
"Ben iyi biri sanıyordum. Meğersem en kötü insan oymuş." dedi. Hayal kırıklığı yaşıyordu.
"Havin, abim aslında öyle birisi değil. İlk kez böyle şeylerini duyuyorum. Babam çok sever ve güvenirdi. Abim çok vicdanlı, merhametli ,adam gibi adamdı. Sadece evlendikten sonra yani bu dönemde ne olduysa oldu. Kolay değil onun içinde." dedim.
Abim için çok zor durumdu ,biliyordum. Bir erkek için eşiyle birlikte olamamak, erkeklik gururunu bitiriyordu. Sonrasındaki yaptıklarına ha
