Şuan Alex'in yanında olmasını o kadar çok isterdi ki...
Kendini çaresiz ve köşeye sıkışmış hissederken, usulca arkasına dönerek genç adama baktı.
"Ben..." dedi fısıldayarak Annemarie. Devamında ne diyeceğini kestiremedi. Tüm hayallerinin, geleceğe dair umut ettiği her şeyin bittiğini düşünüyordu. Buraya kadar olamazdı!
Genç adam elindeki pasaportları ona doğru uzatıp "Bunları unuttunuz bayan." diyerek gülümsedi.
Annemarie bir felaketin eşiğinde olduğundan eminken, pasaportları unuttuğunu hatırlatan adama içtenlikle gülümsemeyi başarabildi. Oysa birkaç saniye önce ağlamak üzereydi.
"Ah evet... Oğlum açlıktan ölmek üzere ve düşündüğüm tek şey onu doyurmak olunca unutmam gayet normal." Adama yaklaşıp pasaportları alırken, ellerinin titrediğini fark ettirmedi.
"Sizi anlıyorum hanımef
