Elisa
Dün Gece
Menesa’nın doğum günü devam ederken Alaz yine benden kaçıyor, yüzüme bile bakmıyordu. En son söylediğinden sonra benden uzak duracağını açıkça belirtmişti ama ben yanmaya hazırdım.
Yanmadan yakamazsın…
O, beni büyük bir ateşin içine attıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi kaçamazdı. Kalbim, aklım onunla yanarken şimdi vazgeçmemi bekleyemezdi.
İstesem de yapamazdım ki…
Herkes gönlünce eğlenirken ben bir köşeye çekilmiş, içki içiyordum. Baya uzak bir yerdi. Kimse beni görmüyordu ama ben herkesi görüyordum. Abimlerin gittiğini gördüm. Menesa’ya sürpriz hazırlamıştı. Giden herkesin kocası, nişanlısı, sevgilisi vardı. Ben tek başıma orada ne yapacaktım ki?
İçmeye devam ederken Albert yanıma geldi. “Fazla kaçırmadın mı? Bence artık içmemelisin.”
“Ben iyiyim.”
“Elis
