Demirkan
Menesa’nın arabası kavşakta kayarken gaza bastım. “Geliyorum, güzelim!”
Tam ona yaklaşmışken Menesa’nın arabası sert bir şekilde yolun kenarındaki ağaca çarptı. Çarpmanın etkisiyle yolda büyük bir ses çıkarken sertçe frene bastım. Arabadan inip ona doğru koşarken “Menesa!” diye bağırdım.
Arabanın yanına koşarken “İki araba peşlerinden gitsin! Yakalayın onları!” diye emir verdim.
Menesa’nın yanına doğru koştum. “Menesa güzelim!”
Kapıyı açtım. Baygındı ve kafası, direksiyona doğru düşmüştü. Kafasını, ellerimin arasına aldım. Kan, kaşından yüzüne doğru akıyordu. Endişeli bir sesle “Menesa, aç gözlerini! Ne olur! Sesini duymam lazım!” diye mırıldandım.
Menesa gözlerini açmadı. Hatta bana tepki bile vermedi. Elimle nabzını kontrol ettim. Atıyordu ama ortalamanın biraz altın
