Demirkan
Sabah gözlerimi Menesa’ya sarılmış bir şekilde açtım. Onun kokusuyla uyanmak daha zinde başlamama neden oluyordu. Bu sıra zaten yine çok yoruluyorduk. Yine de akşamları gelip karım ve oğlumla vakit geçirmeye çalışıyordum. Korel sürekli bana mesaj gönderip yanında istiyordu.
O benden sürekli ilgi bekliyordu. Haklıydı. Biz beş sene ayrı kalmıştık. Beni öldü biliyordu. Şimdi de benden ilgi ve alaka görmek istiyordu. Onun için çok yorgun olduğum geceler bile her şey yapardım. Artık çocuklarım ve karım için yaşıyordum.
Menesa gözlerini açıp bana baktı. “Günaydın.” dediğinde dudaklarına uzandım. Dudaklarının tadı yediğim her yemekten daha tatlıydı. Kısa öpücükten sonra geri çekildi ama ben boynunu öpmeye başladım.
“Seni özledim.”
“Ben de seni özledim ama evde değiliz. Hala çok
