Mihricandan
Acı neydi,insanın canını bedeninde ki yaralarmı daha çok acıtır yoksa ruhunun derinliklerinde sakladıklarımı.Saçlarımdan sürüklenerek kapatıldığım mahzehde gözlerimi karanlığa açtım.Korkuyordum taş zeminin soğukluğu bedenimi üşütsede içimdeki yangını söndüremiyordu.Kımıldmaya çalışınca ağrıyan karnım yüzünden ağzımdan kaçan inlemeye engel olamadım.
Buradayım abim korkma dedi dışarıdan gelen ses.Konuşmak istedim ama sesim çıkmadı sessizce akan gözyaşlarım yüzümü yakıyordu.Çok kötü dayak yemiştim.Yıllarca bana uğursuz diyen Civan şimdi kendi mutluluğu için şehrin en rezil adamına beni peşkeş çekmek istiyordu.Yirmi bir yıldır yaşadığım onca kötülüğe rağme aklıma bir kere bile getirmediğim ölümü düşünüyordum şimdi.Madem uğursuzum senin mutluluğuna engel olmak için gerekirse canım
