Reyyan’ın gereksiz korkusundan kurtulmasını sağlamak için neler yapabileceğimi düşünmeliydim. Film seyretmeyi seviyordu, emrivaki yapmaktan başka çarem yoktu.
“Reyyan evde olduğunu biliyorum kapıyı açar mısın lütfen”
“Git müsait değilim”
“Aç kapıyı Reyyan bu kadar tavır yeter, korkma sana parmağımın ucunu bile sürecek değilim”
Biraz daha bekledim “Gerçekten yeter ne halin varsa gör komşu” yetmişti, benim vereceğim taviz bu kadardı. Kilitte anahtarın dönmeme sesi, yavaşça açılan kapı…
“İçeri gir”
“Bu ne hal” Üzerine kendine en az iki beden büyük gelmiş benim tişörtüm, saçlar darmadağınık, gözler şiş, elinde bir tomar peçeteyle karşımdaydı “Neyin var, yine hastalandın mı?” Bir tişört kadına bu kadar çok yakışırdı, benim olanı üzerinde görmekle keyiflenmiştim.
Elinde ki peçeteleri bur
