YAZARDAN,,,,
1 Hafta Sonra
Günler geçiriyor, Zöhre kendini toparlıyordu. Dün gibi Tahir’in söyledikleri kafasında yankılanıyordu. O da iyileşmek istiyordu. Hiçbir yaşanılan unutulmazdı elbette; orada bir yerde asılı kalırdı, arada bir insanları yoklar, tekrar dünya hayat telaşına düşerdi. İnsanoğlu yutkundu… Eskisi gibi o manyağı da görmüyordu ya, o kız aklından hiç çıkmıyordu. Gözlerinde ölüm, çaresizlik, hiçlik… Hepsini görmüştü.
Aysun, "Tahir abla" diyordu. Kesin aralarında yakın bir bağ var. Yoksa Tahir mesafeli biriydi. Yerinden doğrulup yataktan çıkan Zöhre, çıplak ayaklarıyla zemine, parmak uçlarının üzerinde yürüyerek hamama kendini attı. Her suyu döktükçe bedeni yenileniyor, kendine geliyordu. Durulanıp siyah bornozunu alıp üzerine geçirdi. İçine düşmüştü kocasının da… Sonuçt
