SÜLEYMANDAN ;
Giden ikilinin arkasından baktım, Turgut ve Buse... Yüzüme bir tebessüm oturdu. Sevgi evliliği böyle oluyordu demek. Aklıma ben ve Behice geldi.
İsteme günü. İlk kapıdan Zöhre girdi. Sonra Behice. Ama benim gözler Zöhre’de takılı kaldı. Başımı salladım. O düşüncelerden çıktım. Ne günlerden geçtik, nerelere geldik şimdi... Karım... arzuluyorum. İstiyorum. Tenini, kokusunu... Beni mest ediyor.
“Sevmek.” dedim kendi kendime. “Benim gibi adam?” Değer vermeye başladım, bu gerçek. Ama sevmek... Sevda olur mu ki bizden? Bilemedim. Ama şu kesin: Deli gibi istiyorum karımı.
Oturduğum yerde gözlerimi kapattım. O sırada avlunun kapısında bir ses duydum:
“Süleyman Ağa!” diye bağırdı.
Başımı kaldırıp “Bu kim lan?” diye yerimden doğruldum.
“Bi siktirin gidin ulan! Yol geçen hanına d
