Bir hafta önce...
Vera' nın anlatımı...
Nişanda dans bile ettik. Bunu benim saf kardeşim Alara çıkarmıştı. Yüzüme gülüyordu. Bende sanki haberim yokmuş gibi yapıyordum. Bana çok gördüğü hayatın nasıl bir kabus olduğunu bilmiyordu. Öğrenmesine gerekte yoktu. Neyse ki dans faslı uzun sürmedi. Zaten öyle bir ortamda değildi. Son derece ağır bir hava vardı. Süslemeleri ve annemin yüzünü saymazsak cenaze eviyle bile karışabilirdi. Yüzükleri beni büyüten babam taktı. Boynuma zincir taktığını bilse yine takar mıydı? Anneme karşı gelmezdi herhalde ama benim için üzülürdü. Aliye Hanım bana acır gibi bakıyordu. Bende artık neden öyle baktığını anlıyordum. Ona sımsıkı sarıldım. Eskiden patronumdu. Sonra düşmanım sanmıştım, şimdi ise kader ortağımdı. Şefkatle sırtımı sıvazladı. Oğluna sözü geçmezdi.
