Yine radyo'da enemore çalıyordu.
Yanımda ki yakışıklıdan gözlerimi kaçırmayı başardığımda parmağımda ki yüzüğe takılıyordu bakışlarım. Yağmur damlasını andıran tektaşım görüntüsü ile ismime atıfta bulunuyordu. Çok zarif, naif ve dünya turu üçlemesindeydik. Bunun bir benzeri kolyesi olan vardı annemde. Babamın hediyesi.
Toprak bunu bilmiyordu,
"Annemde de kolyesi var." dedim.
Yoldan bakışlarını kaçırıp bana baktı,
"Bilmiyordum." Deyip gülümsedi. "Görünce bana seni hatırlatmıştı." Diye açıkladı.
"Tam olarak annem ve babam da bana isim olarak Yağmur Damla koymaları da o yüzden. O kolyenin hikayesi" Dedim. babam anneme kolyeyi verirken öyle söylemişti. Kızımızın adı yağmur damlası olsun.
Toprak direksiyondaki parmakları ile ritim tutuyordu. Kırmızı ışıkta durunca bir birimize baktık.
"
