Yetimhanenin büyük kapısından içeri girdiler sadece yemek arabası yetimhanenin bahçesine alınmıştı. Devran ve Nehir araçlarını uygun bir yere park edio, yurda doğru yürümeye başladılar. Kapıdan içeriye doğru ilerleyince Eyüb'ü gördüler. Çisel'in içini büyük bir heyecan kapladı. Eyüb etrafında bir sürü çocuk ile konuşuyordu, yüzünde büyükçe bir gülümsemeyle Çisel'e de bulaştı o gülümseme.
Eyüb erkenden gelip bir sürü oyuncak getirip çocuklar ile oynamış biraz olsada kendine gelmek istemişti. Ona göre tüm yetimhanede ki çocukların hepsi kardeşiydi.
Kapıdaki hareketliliği fark edip, kafasını kaldırıp bakınca, direk gözleri Çisel'in gözlerine çarptı. Gülümseyerek ona bakıyordu nedeni bilmez utanç dalgası kapladı ve kafasını tekrardan çocuklara çevirdi. Çisel'in bu hakaret karşısında yüzü düş
