27 Ana gibi yar olmaz..
İnsanın sevdikleriyle birlikte olması, sevildiğini ve özlenildiğini bilmesi gibisi yokmuş. İyice bunu anlar oldum artık. Ah.. ana gibi yar olmaz derlerdi ve evet, ben bunu hayatım boyunca tecrübe ederek öğrenmiş oldum. Kapıyı anahtarımla açıp içeri girdim. Normalde hep kapıyı annem açardı ama ne hikmetse sokakta onca gürüldü koptuğu halde annem hiç dışarı çıkmamıştı. Uyuduğunu düşünerek çok sessiz hareket ediyordum ama aynı anda aklıma öyle bir düşünce saldırdı ki, kalbim o an resmen durdu. İç kapıyı nasıl açıp içeri girdiğimi hiç bilmiyorum. “anne ben geldim,” diye seslendim ama ne sesime ses geldi, nede evin içinde her nerdeyse yanıma koştu. Yüreğim deli gibi çarpmaya başladı. Kapıldığım korkuyla evin içini dolaşmaya ve aynı anda anneme seslenmeye devam ettim. Yoktu..demek ki erkend
- Yazar
