ZOR BEKLEYİŞ

208 Kelimeler
Emre artık herşeyin farkındaydı. Sıla'nın kurtulması imkansızdı. Kalabalık azalmış sadece kalanların aileleri ve kurtarma ekipleri vardı. Gece karanlığı herşeyi daha da zor hale getirmişti. Üstelik aramalar artık sadece cansız bedenlerle karşılık veriyordu. Batan gemiye dalgıç ekip girmişti,yanan gemide ise kimin olduğu ve durumları ancak sabah anlaşılacaktı. Emre'yi gören Sıla'nın ailesi burda olmasına tepki gösterdi. Emre'nin üstüne yürüdüler. Sıla'nın abisi unutamayacağı bir tokat attı. Emre karşılık vermemişti,hak vermişti. Kendini sonuna kadar suçlu hissediyordu. Sıla'ya söylediği sözler geldi aklına. Sıla'nın göz yaşları içinde ona söyledikleri beyninin tam ortasına ok gibi saplanmıştı. Elindeki tokayı o kadar sıkmıştı ki parçaları eline batmıştı ama o acıyı da kanı da umursamadı. Zeynep'in dayanamayıp gelmesi bile Emre de bir etki oluşturmadı. Sıla'yı istiyordu... Sıla'nın annesi Zeynep'i görünce al nişanlını defolun burdan dedi. Zeynep sınırlı bir şekilde zaten almaya geldim kimse kızının meraklısı değil dedi. Bu cümleler aileyi iyice sinirlendirmişti. Kavga çıkmasın diye Sıla'nın yengesi Emre ile konuşmak için yanına gitti.Emrenin gözleri gidemem der gibi bakıyordu. Yenge Nermin bu defa daha sert bir tonla gitmen lazım dedi. Emre kafasını sağa sola sallayıp asla dedi. Zeynep ise Emre'nin kolundan çekiştirip hadi gidelim diyordu. Emre bu defa daha da sert bir tonla ben Sıla'yı görmeden adım atmam dedi. Zeynep herşeyin anlamsız olduğunu anlamış olmalı ki Emre'yi bırakıp gitti.
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE