"Elçin. Elçin'im. Benim Elçin'im. Sadece benim." Ritmik söylediğim cümleler dayımı deli etmiş olacak ki 'Ne zaman susacaksın acBa?" diye sordu sinirle.
"Ne o? Kıskandın galiba." dediğimde gözlerini devirdi.
"Yaklaşık bir buçuk saattir aynı şeyleri söylediğin için gına gelmiş olamaz mı sence de? Hayır, bence olabilir de." dediğinde omuz silktim.
"Peki bundan bana ne."
"Yahu bendeki de kulak. Hayir, üstüne bir de sesin kötü." dediğinde gözlerimi kıstım. Demek sesim kötü hain dayı.
Az önceki söylediklerimi daha da bur bağırarak söylerken dayım elleri ile kulaklarını tıkamıştı. Bunu bana asla ama asla yapmaması gerektiğini bilmesi gerekiyordu. İyi kötü kaç yıllık yeğeni idim sonuçta. Beni tanımamış ise bu onun suçuydu. Benim değil. Hem de hiç bir şekilde. Bir suçlu varsa bu oydu. Nöbe
