Beyaz bir tavan, güzel sade bir avize, hastane kokusu, Tuğba ablanın bir şeyleri yere düşürme sesi; söylenme sesi, kendi kendi küfür etme sesi, başka bir şeyi daha yere düşürme sesi...
Okulun revirindeydim. Evet kesinlikle okulun revirindeydim. Tuğba ablanın ortama sırf hastane imajı vermek için havaya iyodoform sıktığına yemin edebilirdim. Birkaç kere sıkarken görmüşlüğüm olduğu için kanıtlayabilirdim de.
Gözlerimi yüzleştiğim gerçekle bir daha yumdum. Tuğba ablanın uyuyana saygısı yoktu, uyandığımı görse bin tane soru sorar, başımı şişirirdi. En iyisi komaya girmiş taklidi yapmaktı. Aksi hâlde ondan kurtulmam, Can'ın döner yerken ayranla döneri aynanda bitirmesi kadar imkansızdı.
Can demişken...
Yüzümü istemsizce buruşturdum. Aklıma bayılmadan önce yaşadıklarım bir bir dolarken kucağ
