2 yıl 7 ay...
Tam 2 yıl 7 aydır Fatih Sarraf ölü biliniyordu.Nefes almayı bir saniye bile hak etmeyen Hakan, özgürce aramızda dolanıyordu. İçimde ona karşı gün geçtikçe büyüyen bir öfke vardı. Yüzüne "Şerefsiz herif!" diye bağırmak istiyordum. Eminim onun da zamanı gelecekti.
"Abla?"
Şule'nin geldiğini görünce elimdeki fincanı sehpaya bıraktım. Bugün sabahtan beri Yeşim'in çizmeye başladığı resmi izliyordum. Gözleri dışında yüzünde hiçbir uzvunu çizmemişti. Ben yanından ayrılırken alevleri çizmeye başlamıştı. O resme dikkatli bakan herkes -Fatih'i tanıyanlar- yüzü alevler içinde olan adamın Fatih olduğunu anlayabilirdi.
"Erken geldin." dedim. Bugün annemle Şule'yi görmek için evime gelmiştim. Aslında kardeşimle konuşmak istemiştim. Şule sırt çantasını duvarın dibine bıraktıktan sonra a
