Asansörün çağırma düğmesine bastı birkaç defa üst üste. Falaz’ın yanında duruyordum ve ona bakıyordum. Onun bu sabırsız tavırlarına bir anlam yüklemek için bakıyordum ona çünkü ne kadar sorarsam sorayım, bana yanıt vermeyeceğini anlamıştım.
Asansör gelmek bilmeyince ofladı ve beni de kendisiyle birlikte hiç görmediğim ya da dikkat etmediğim bir kapının önüne getirdi. Kapıyı açtığında merdivenleri gördüm. Asansörün alternatifiydi sanırım.
Birkaç kat merdiven indikten sonra her katta var olan kapıyı araladı ve uzun bir koridora çıktık.
“Nereye gittiğimizi söyler misin artık?” diye sordum Falaz elimi tutmuş beni peşinden sürüklerken.
Bana yanıt vermeden koridorun sonuna kadar yürüdük. Onun anlamsız telaşı beni korkutmaktan ileri gitmiyordu ve farkında mı yoksa değil miydi anlayamıyordum
