Telaşla ellerimi ovuşturup ne yapacağımı düşünüyordum. İlla olacak diye bir şey yoktu değil mi? Sadece çok stresliydim. Ondan olmuş olmalıydı. Ben nasıl bir aptallık yapıp da korunmamıştım? Kocama olan aşkım gözümü kör etmişti ve bu benim aklıma bile gelmemişti. Bir bebek doğurmak. Düşününce öyle çok isterdim ki bunu. Ama şuan değil. Belki birkaç ay sonra bana olan sevgisi de bitince beni gönderecek bir adamdan değil. Eminim ki Aslan da istemezdi bunu. Neden aşık olmadığı bir kadından bebeği olsun istesin ki? Ben de bunu Aslan'a yapamazdım zaten. Daha önce Sinem yüzünden bunu yaşamıştı ve aynı şeyi ben yaşatmak istemiyordum. O kadar çok dolanıp durdum ki başım döndü ve kanepeye geri oturup başımı ellerim arasına aldım. Sakin olmalı ve ne yapacağımı düşünmeliydim. Yiğit'in sesiyle ona döndü
