KABULLENİŞ
1622 Kelimeler
Şilan benimle konuştuktan sonra odadan çıkıp gitti.Ben öylece kaldım,ne yapacağımı hiç bilmiyordum.Çünkü,bebek haberi omuzlarıma yük olarak binmişti.Eğer kendimi seçip kaçarsam hem abimin hayatı hem de bebeğin hayatı mahvolurdu.Onları seçsem belki hayatım boyunca mutsuz bir evliliğe sürüklenecktim .Hiç mi çıkar yol yoktu anlayamıyordum.Düşünemiyordum bile off ne yapacaktım.Omuzlarımdaki o ağırlıkla yatağımın dibine çöküp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.Yeni doğmuş bebekler nasıl yeni dünyaya geldiğinde ağlar,bende yeni doğmuş bebek misali ne yapacağımı bilmeden sadece ağlıyordum.Odaya o ara Elif girdi başıma birşey geldiğini zannederek dibime oturdu."Ne oldu zeynom neyin var bir yerine bişey mi oldu,biri sana birşey mi yaptı" bana ailem kıydı daha ne olsun demek istedim ama diyemeden sadece ağladım.Elif'te olanları anlamış gibi sustu ve sadece yanıma oturup sarıldı.Ben ağlarken birden Elifinde ağlama sesi geldi o an kendimi daha da salarak ağlamamı iyice arttırdım.
Bir saat devam eden ağlamadan sonra beni karar verme süreci bekliyordu.
Düşündüm düşündüm ama çıkar yol bulamadım.Belkide bencil olmamam lazımdı. Ne zaman bencil oldum ki zaten hep onların istekleri oldu birgüne birgün Zeynep ne ister diye sorulmadı.Bu benim suçum değil ailem benim böyle saf ve boyun eğen biri olmama sebep oldu.
Yapmayacktım var olsun benim hayatım mahvolsun ama bir bebeği babasından edemezdim.Yine kendimi değil başkalarını seçecktim.Acı bir gülüş döküldü dudaklarımdan.Elif delirdim sanıp "ne gülüyorsun manyak iyice korkmaya başladım senden iyisin değil mi"
"İyim "
"iyisen sıkıntı yok,hadi kalk bu evden çıkalım seni kurtaralım.Sana bılet ayarlyacm teyzemin evi Diyarbakırda. direk Diyarbakıra git.Teyzem orda seni karşılayacak daha sonra yavaş yavaş düzen oturturuz..."Elif yaptığını planlardan bahsederken sözünü kestim."Gitmiyorum"
Elif birden gözlerini dikip bana baktı"Ne demek gitmiyorum herşeyi ayarladım diyorum. Hiç bir sorun çıkmayacak.Burda kalıp bu evliliği kabul edemezsin." Elifin dediği bir saat öncesi için geçerliydi. Çünkü ben çoktan kendimden vazgeçmiştim.Elif bunları derken ben sadece sustum.Susmamdan kararlı olduğumu anlamıştı. "Neden vazgeçtin?"
"Vazgeçmem gerekiyordu".Elif e bebek meselesinden bahsetmeyecektim belliki kimse bilmiyordu. "Uyuyalım mı Elif. Bugün yeterince yoruldum"
"Zeynep eminmisin bak hâlâ daha kalkıp gidebiliriz.Bu evliliği kabul etmek zorunda değilsin"
İstemiyordum ama emin olmak zorundaydım."Eminim Elif "
"Peki ama kararını değiştirsen yanındayım biliyorsun " Böyle diyince yine gözlerim doldu ama ağlamadım.Sarıldım sadece.Sarıldıktan sonra pijamlarımızı giyip yatağa girdik.Bugün için bu kadar düşünmek yeterdi.Gözlerimi kapadığım an karanlık beni içine çekti....
Baranın ağzından
İki gün önce kardeşim Şilan evdeki bütün huzuru alarak gitti.Elimde olsa ikisinide gebertirdim.Ama babam berdel dedi.Bunu beklemiyordum babam ortaya attığı zamanda şaşırdım.Ama babam istemişti bunu ve bana karşı çıkmakta yaraşmazdı.Evin en büyük oğlu olarak berdel kızı ben alacaktım.Bugün Bekir Ağa'nın evine gittiğimizde berdel alacağım kızı orda gördüm.Adı Zeynep'ti.Güçlü ve dik başlı birine benziyordu bi o kadar da naif bir yapısı vardı.Umarım başımıza çok dert açmazdı. Karım olacaksın dediğim anda olmayacm demişti.Şimdi bile aklıma gelince gülüyorum.Bu kadar naif görünen bir kız nasıl olurda bu kadar dik başlı olabilirdi.Kendine gel Baran berdel alacaksın o kızı başka hiç birşey olmayacak.Gündüz Bekir Ağa'nın evinde yarın söz kararı verildi ne kadar istemesemde mecburdum.Bekir Ağa'nın evinden çıktığım gibi kendimi otele attım.Kendi otelimize.Orda kör kötük olana kadar içtim.Kafayi bir şekilde bulmam lazımdı.Düşünmek istemiyordum.Bir kadeh daha dolduracktım ki kapı çaldı.Yalpalaya yalpalaya kapıya doğru gittim.Kapıyı açtığımda karşımda Ceyda vardı.Üç yıla yakındır bana dostluk eden kişiydi.Aramızda ad koymadığımız bir ilişki vardı.Ceyda güzel kızdı Mardin'de doktorluk yapıyordu. Bir olay sonucu yaralandığımda hastaneye gitmek zoruna kalmıştım.Ceyda o arada yaranın nedenini saklmak için çok yardım etmişti.Başta arkadaşlıkla başlayan ilişkimiz sonraları amacını değiştirdi.Şimdilerde hâlâ böyle devam ediyordu.
Kapıdan çekilip Ceyda'yı içeriye davet ettim."Hoşgeldin Ceyda beklemiyordum seni.Nerden öğrendin burda olduğumu."
Ceyda cevap vermeden önce üzerindeki kabanı çıkarıp bir kenara attı.Yatağa oturup rahat bir pozisyon aldı.Bellliki yine amacı farklıydı."Bilirim burda olduğunu.Duydum ki dağıtmışsın toparlayayım dedim".Ceydanın burda olduğumu nasıl bildiğini sorgulamayacak kadar kafam bulanmıştı.Kafam yerinde değildi."İyi yapmışsın "diyip yatağa uzandım çünkü kendimde değildim.Uzandiğım an üzerimde bir ağırlık hissettim belliki Ceyda rahat durmayacktı. Yavaşca yaklaşıp dudaklarını dudaklarıma sürttü .O andan itibaren kendimi daha da kaybedip Ceyda'ya karşılık verdim...
Zeynep'in ağzından
İki gündür olduğu gibi yine baş ağrısıyla gözerimi açtım.Bu ağlama işi bana hiç yaramıyordu.Kalktığımda saat dokuzdu.Bugün ne yapacktım hiç bir fikrim yoktu.Yanıma baktığımda Elif te hâlâ uyuyordu.Onu uyandırmak istemiyordum.Dün yeterince benimle beraber yorulmuştu. Önce kalkıp duş almak istedim.Sanki duş alsam bütün hayatın yükü üzerimden gidecekmiş gibi düşünüyordum ama öyle olmayacaktı.Banyoya girip soğuk bir duş aldım.Başka türlü kendime gelemeycktim.Duş alıp çıktıktan sonra saçlarımı kurulamak için elime havlu aldım.Saçlarımı kurularken bir anlağına kesme fikri geldi.Saçlarım belime kadar uzun açık kahverengiydi.Bu sabahki uyandığım psikojiyle onları kesmek istedim ama onları kesince elime bişey geçmeyeceğininde farkındaydım.Hem ben saçlarımı çok severdim bu fikri hemen kafamdan çıkardım.Ah biz kızlar neden üzüldüğümüz ilk anda hırsımızı saçlarımızdan çıkarırız ki anlayamıyorum.
Saçımı kuruladıktan sonra bornozu sıkıca bağlayıp dolabın karşısına geçtim.Hiç havamda değildim onun için iç çamaşırlarımı alıp elime geçen ilk siyah elbisemi aldım banyoya geçip üzerimi giyindim.Saçlarımın yapısı hafif dalgalı olduğu için biraz karışık görünüyordu ama pek ilgilenemedim kısa bir taramanin ardından düzeldiğine kanaat getirerek banyodan çıktım.Çıktığımda Elifi uyanık buldum."Günaydın Elif"
"Günaydın zeynom, nasılsın bugün"
"Bilmiyorm nasıl olmam gerekiyor"
"İyi ol Zeynep dün geceki teklifim hâlâ geçerli istersen şimdi bile gidebiliriz."
Çok isterdim hadi kalk gidelim demeyi ama olmazdı artık kader diyip kabullenecktim."İstemiyorum kararım kesin.Ama yinede teşekkür ederim iyi ki varsın"
"Sende iyi ki varsın her zaman yanındayım unutma" Elif bunu diyince yine gözlerim dolmuştu ama ağlamadım.Yeterince ağladım ve ağlayarakta hiç birşeyi elde edemeyeceğimi anladım."hadi kalk aşağıya kahvaltıya inelim"
"Tamam hemen toparlanıp geliyorum"
Elif on dakikada toparlanıp gelmişti.Beraber dışarıya çıktkhava güzel olduğu için her zamanki gibi kahvaltı terasa kurulmuştu.Masanın başında babam oturuyordu Cihan abim babamın solunda hemen onların yanında da Tamer abim ve şilan oturuyordu sağ tarafta annem oturuyordu.Gidip annemin yanına oturdum.Babam"hoşgeldin Elif kızım akşam geldiğini hiç duymadım"
Elif babamın yanına gidip elini öptü "hoşbulduk Bekir amca, dün gece geldiğimde odanıza çekilmiştiniz onun için görüşemdik"
"Anladım kızım hadi geç otur kahvaltı edelim" Elifle babam konuşurken gözüm bir anlığına abime takıldı.Gözlerinin içi parlayarak babam ve Elifi izliyordu yada bana öyle geliyordu.Her neyse Elif geldi yanıma oturdu kahvaltıya başladık.Daha doğrusu ben tabakla bakışmaya başladım.İştahım yoktu.Başımı kaldırıp masadiklere baktığımda hepsi aynı durumdaydı.Birden Behiye gelip masadaki sessizliği bozdu."Bekir Ağam beklediğiniz misafiriniz geldi"Böyle diyince babama baktım acaba beklediği misafir kimdi bir kaç dakika sonra içeriye Münevver halam ve oğlu Ömer girdi.Münevver halam Diyarbakırda yaşıyordu belliki olayları duyduğu için gelmiş.Oğlu Ömer çocukluk aşkımdı. Büyüdükçe duygularım değişti tabi sadece çocuk aklından ibaret saf bir sevgiydi.Büyüdükçe bu sefer onun bana karşı duyguları değişti.Bunu bana itraf ettiği zaman kesin bir dille reddetmiştim. Oda o günden sonra konusunu açmamıştı.Babam kalkıp "Hoşgeldin abla!"
"Hoşbuldum Bekir"
Babam gidip Münevver halamın elini öptü ee bizde saygıdan ötürü anneminde onla sarılmasından sonra sırasıyla elini öptük.Ömere geldiğim zaman sadece hoşgeldin diyebildim.Başka bir samimiyete de gerek duymadım. Halamlar kahvaltı ettiğini söyleyince beraber salona geçtik.Halam tahmin ettiğim gibi olaylar yüzünden gelmişti."Tamer yapmış bir hata sizde düzeltmeye çalışırsınız.İyi yapıyorsunuz.Zeynep kızıma da aferin ailesini koruyup kolluyor." Bu kelimleri duyuna öfke adeta kanımda kaynadı sanki bilerek isteyerek kabul etmişim gibi konuşuyordu.Öfkeyle hiddetlenerek kalktım çünkü bu kelimeleri duymaya tahammülüm yoktu."İsteyerek kabul etmediğimi biliyorsun hala.Mecbur bırakılıyorum buna.!Bunun içinde ailemi asla affetemyecm.özelliklede Tamer abimi!,"Bunu diyince Tamer abim kırgın bir şekilde yüzüme baktı ama umrumda değildi.Ne geliyorsa başıma onun düşüncesiz hareketleri yüzünden geliyor.
"Eninde sonunda evlenecektin Zeynep!Bak evlenmen bir işe de yaradı bunun için mutlu olman gerekiyor."Halamın böyle bencilce konuşması dahada sinirlerimi bozmuştu.Özellikle bir kadın olarak nasıl böyle konuşuyordu aklım almıyordu."Nasıl böyle bencilce konuşabiliyorsun hala.Nasıl bir kadın böyle konuşabilir anlayamıyorum sende annemde aynısınız."Bunu demem üzerine halam birşey diyemeden babam araya girdi."Zeynep halana karşı saygılı ol.Şimdi git odana akşama geleckler onun için hazırlan."Birşey demeden odama doğru gitmeye başladım.Tam odama girecektim ki birinin kolumu tutmasıyla durdum.Bu Ömerdi off ne istiyordu.Başımda onca dert varken birde bununla uğraşacktım kolumu sinirle çektim"Ne istiyorsun Ömer"
"Şu siniri bir kenara bırak prenses birşey istemiyorum sadece birşeye ihtiyacın var mı diye sormak istedim."
"birşeye ihtiyacım yok sağol"
"Tamam kabul benden rahatsız oluyor olabilirsin ama yardıma ihtiyacın olursa burdayım."Ne ima ettiğini az çok anlamıştım ama kalkıpta ona güvenemzdim hem kararımı vermiştim çoktan.Bir an önce gitmesini istediğim için tamam diyip odama girdim.Arkamdan kapı çalınca gene ne istiyor diyip sinirle açtım kapıyı ama gelen Elifti."Sakın ol Zeyno beni dövecksin diye korkuyorum!"diyip gülmeye başladı havamda olmadığım için "kusura bakma Ömer gereksizi zannetim"
"Ne dedi sana rahatsız mı etti yoksa seni.Öyleyse söyle gidip köşede sıkıştırıp ağzını burnunu dağıtıyım "Bunu derken o kadar ciddiydiki kendimi tutamadım kahkaha attım."Yok Elif rahatsız etmedi ederse söylerim."Elif güldüğümü görünce yumuşadı."Sen hep böyle gül olurmu"Ee ama Elif bunu diyince benim yine gözlerim doldu.Ama ağlamadım.Biz sarılırken Elif'in telefonu çaldı arayan annesiydi."Zeynep şimdi eve gitmem gerekiyor akşam mutlaka yanında olacam."
"Tamam canım git yanımda olduğun için teşekkür ederim."
sarılıp vedalaştıktan sonra Elif gitti.ben artık kendimle baş başa kalmıştım.Yatağa sırt üstü uzanıp düşünmeye başladım yapacak birşeyim yoktu.Düşünmekten başka...
Diğer taraftan Baran için gün yeni başlıyordu.
Baran sabah gözlerini telefonun çalmasıyla açtı.Arayan kardeşi Selçuktu."Ne var Selçuk sabah sabah ne istiyorsun."
"Abi sabahmı Allah aşkına saate bakmadın herhalde."Selçukun bunu demesi üzerine Baran saate baktı saat 12 ye geliyordu"tamam Selçuk kapat geliyorum".
"Tamam abi kurbanın olayım çabuk gel babam bize sarıyor sonra biliyorsun"
"Tamam ulan kapat geliyorum dedim"
Selçuk telefonu kapattıktan sonra Baran yataktan kalkmak için hareketlendi.Kalktığı an yanında yanındaki Ceyda'yı farketti.Ne ara geldi hiç hatırlamıyordu.Çokta umursamadı.Kalktı duş aldı üstünü giyindi.Dışarı çıkmak için hareketlenince Ceyda uyandı."Nereye gidiyorsun "
"İşim var Ceyda " soğuk bir sesle."Ne işin var "
"İşim var Ceyda ne olduğu da seni ilgilendirmez"
Baran'ın bunu demesi üzerine Ceyda hiddetlenerek ayağa kalktı."Her zaman böyle yapıyorsun geliyorsun birşeyler yaşıyoruz sonra hiç birşey olmamış gibi çekip gidiyorsun bu ne zamana kadar böyle devam edecek."
"Bugünsözlenecm Ceyda, mümkünse bir daha göeüşmeyelim " Baran'ın bunu demesi üzerine Ceyda büyük bir şok geçirdi çünkü böyle bişey beklemiyordu."Nasıl olur bu ya biz,bize ne olacak."
"Biz diye birşey yoktu Ceyda,bu işin adını koymamıştık zaten "
"Allah seni kahretsin Baran defol git !! "
Baran bu sözler üzerine odadan çıktı.Kendine göre haklıydı.Çünkü ceydayla hiç bir zaman adını koyduğu bir ilişkisi olmamıştı.Ceyda istediği zaman gelirdi.Baranda buna hiç hayır demezdi ama buna rağmen suçu kendinde bulmuyordu.Ama ne olursa olsun karısı olacak kadına bunu yapmamaya kararlıydı.En azından şimdilik...
- Yazar
