Peşindeki araba önünden geçip giderken ağacın dibine oturdu.
Kaçmaya çalıştığı adam kendi elleriyle bırakmıştı onu
Emir Tuğra hızını biraz daha arttırdı. Gerisinde bıraktığı Nehir'i bir an bile aklından çıkamıyordu. Ağacın arkasına sinen görüntüsü içine öylesine büyük bir delik açmıştı ki. Siniri tavan yaparken direksiyondaki ellerini daha fazla sıktı.
Keşke telefonu da vermeyi akıl edebilseydi. Yeterince uzaklaştığını anladığın da hızını düşürüp normal seyirde sürmeye başladı arabayı. Nasıl olsa o iki araba kendisine yetişecekti.
Yol ayrımına geldiğinde kendisini bekleyen arabaları gördü. Dört araba peş peşe dizilmişti. Arabadan indi.
"Emir bey iyi misiniz ?" Duman koşa koşa gittiği patronunun burnundan solduğunu gördüğünde derin bir nefes aldı.
"Ben iyiyim de ardımdan gelenler pek
