Gündüz yaşadıkları şeylerle içleri geçerken Han kaygılı bir düşle yerinden sıçradı, içi geçtiği yataktan Akar'ı uyandırmadan usulca ayağı kalktı.
Ardından üstünü düzeltip olduğu yerden daha fazla oyalanmadan ayrıldı. Fakat otağı dışında muhafızıyla tartışan Ünen'i görünce oldukça şaşırmıştı. Şayet günün ilk ışıklarında görmeyi beklediği manzara kesinlikle bu değildi. "Bu ne hal Ünen?"
Tartışmaları hararetli bir şekilde artacağı sırada kapıda Hülagü Han'ı görmeleriyle birlikte ikisi de ayrılmış, diz üstüne çöküp saygılarını göstermişlerdi. Ardından yerlerinden kalkarken Han'ın otağı önünde bekleyen muhafızdan önce lafa ilk giren Ünen olmuştu.
"Han'ım, size oldukça mühim beyan edeceklerim vardır lakin bu nökeriniz beni salmaz bir türlü."
Han'ın bakışları bu sefer muhafıza kaydığında nöbe
