"Hadi baba deyin bakalım... Ba-ba" diyen Miran'a birkez daha gözlerimi devirdim.
"Hadi benim meleklerim Baaabbbaaa" dedi tekrar. Ne mi yapıyoruz. Ben duvara yaslanmış Miran'a bakarken Miran beşikleri birbirine yapıştırmış Mirna ve Mirza'ya 'Baba' dedirtmeye çalışıyordu. Bu hali ilk başta komik gelmişti. Ancak çocuklar uyurken bunu yapması artık komiklikten geçmişti. "Miran yeter" dedim bir kez daha.
"Heja sus şurada çocuklarımla bir şey konuşuyoruz" dedi. Ofladım.
"İyi sen devam et ben uyuyorum" dedim ve odadan çıktım. Normal bir kocam yoktu. Zaten biz normal değildik ki! Normal bir şekilde evlenmemiştik bir kere. Normal bir şekilde sevmemiştik birbirimizi. Şu an birbirimizi sevmemiz bile normal değildi.
Ama aşıktık işte. Normal olmayan hayatımıza karşın aşkımızın da normal olmamasını
