ASMİNDEN:
Dudaklarımı alt üst eden dudaklar...
Bulunduğum yerden kopmuş, bulutlara çıkmıştım sanki...
Öpüşmek dedikleri şey böyle bir şey miymiş?
Tüm yorgunluklarım akıp gidiyordu sanki...
sabit bir şekilde duruyorken dudaklarımdan ayrılmadan fısıldadı
"karşılık ver..."
Karşılık verirsem ne olurdu ki...
Tek bir anlığına kontrolü elden bıraksam.
Ama sonrası?
Sonrası kendi bataklığımda boğulmaktı...
Kırgınlıklarım geçmemişken hepsini yok saymaktı...
Üstüne kibriti çakıp tek hareketle küle döndürmekti...
Onu yola getirmek isterken kendi benliğimin yoldan çıkmasıydı...
Karı koca olamamaktı...
Çünkü birbirinin acısıyla beslenenler değil, acılarını birbirlerinde yaşayanlar,
birbirinin acısını yok sayarak değil, o acıyı söküp atanlar gerçek karı koca olabiliyordu...
Acıyı payla
