Elimdeki sıcak çikolatayla camın kenarında durmuş yıldızlara bakıyordum. Kulaklığımda ise Astrid S/ 2am çalıyordu. Göz yaşlarımı elimin tersiyle silerek bir yudum daha aldım sıcak çikolatamdan. Kutay'ın sabah ki davranışı beni gerçekten kırmıştı. Kendimi bir pislik gibi hissetmeme neden olmuştu. Sanki ben her şeyi hak etmişim gibi beni incitiyordu. Anlayamıyordum, Helen'in annem olması benim suçum muydu?! Bana dün akşam böyle değildin deyip durdu, acaba içmiş miydi ve beni bir başkasıyla mı karıştırmıştı? Yoksa yine Helen mi bir şey yapmıştı? Emin değildim, artık ondan her şeyi bekliyordum. Şimdi gidip ona da soramazdım ki, zaten yapsa bile inkar ederdi. Bunu öğrenebileceğim tek kişi Kutay'dı ama o benim fazlasıyla kalbimi kırmıştı, bozulan sinirimi saymıyordum bile. Bu yüzden onunla şu an
