Düşüncelere daldığım sıralar odamdan tıkırtı gelince bakışlarımı gelen sese çevirdim. Büyücü kadın karşımda durduğunda ayağa kalkarak önüne geçtim.
"Benden istediğin şey ne?" Dedim.
"Bana Miray'ın yerini söyleyeceksin."
"Bilmiyorum."
"Öğrenebileceğini biliyorum ufaklık." Dediğinde başımı sağa sola salladım.
"Bunu asla yapmam."
"Ailen için." Dediğinde başımı yine salladım.
"Hayır yapmam."
"Yapacaksın Hande." Dedi kolumu sıkıca kavrarken.
"Ailemi istiyorum fakat bu dediğini unut."
"Ne kadar da dik başlı ve korkusuzun." Dedi gurur duyar gibi çıkan sesiyle. Sonra ise devam etti. "Tıpkı benim gibi."
"Ne demek istiyorsun?" Dedim kaşlarımı çatarken.
"Ben senin annenim Hande." Dediğinde gözlerim irice açıldı. Bu imkansızdı, o annem değildi. Olsa bilirdim, olsa hissederdim.
"Hayır anne
