İspir, Armi'yi kolunun altına aldıktan sonra göz ucuyla Aren'in yüzüne baktığında, yaptığından epeyce memnun olmuştu. Çünkü Aren'in kendini beğenmiş yüzü, sinirden kararmış ve gözleri sinirle kısılmıştı. Armi, bu adamı sevmiyordu ama İspir'de ondan aşağı kalır değildi.
Yaklaşık dört yılı sabah, öğlen ve akşam sürekli bu adamın adını duyup, kardeşini ondan kıskanarak geçirmişti. Beynindeki düşman duruşunu değiştirmesi için zamana ihtiyacı vardı. Şimdi de diğer kardeşini fena halde kıskanıyordu. Bir kere erkekleri tanırdı. Böyle erkekleri de bilirdi. Yaptığı hareketin hiçbir ciddiyeti yoktu. Armi ile oynayıp eğlencesi geçtiğinde bir kenara fırlatacaktı. Bunun olmasına izin verecek değildi.
Bu adam, evlenecek bir tip değildi. Armi'ye gaz vermekle, hata yaptığını fark etmişti. Öpüştüklerini
