Defne onun Doğu’yu ima ettiğini anlayıp, söylediğine uyarak hemen koltuğa geçti. “Sizi dinliyorum. Lütfen ne söyleyecekseniz söyleyin ve gidin”
Atilla'nın her zamanki alaycı suratının aksine, bu defa yüzü çok ciddiydi. Ve genç kızı zehirleyecek sözcükler dudaklarından dökülürken, o ciddi ifade daha da karardı. “Geldiğin günden beri oğluma sadece felaket getirdiğinin farkında mısın? Önce fabrika yangınları, ardından uyuşturucu suçlaması. Sen ne kadar uğursuz bir kadınsın. Varlığınla her şeyi kurutuyorsun. Oğlumun hayatını mahvettin.”
Duyduklarıyla olduğu yerde ne tepki vereceğini bilemeyen Defne; “Beni bunlarla suçlamaya hakkınız yok” dese de, bir yanı Atilla'nın haklı olduğunu söylüyordu. Gerçekten de Doğu’nun başına ne geldiyse, ilişkileri başladıktan sonra gelmişti.
Atilla oturduğu
