Toprak sabah ekmek almak için mahalle bakkalına gitmiş ve bütün gazetelerde boydan boya Yağmur'un resimleri ile karşılaşınca kabus gördüğümü düşünmüştü.
Yağmur bir adamın kucağında göz gözeydi. Bu kız yine ne haltlar karıştırmıştı. Üç gün rahat bıraksan dördüncü gün bir yerlerden çıkıp kendini hatırlatıyordu sanki normal zamanda unutuyormuş gibi.
Toprak sinirle gazeteyi okumuş ve sinirle de Yağmur'un evinin yolunu tutmuştu. Demek prensti. Norveç prensi. Başlarım prensine benim kızıma kimse elini süremezdi.
Prens falan anlamazdı Toprak. Kimse Yağmur'a yakın olamazdı. Sinirleri mekanizması allak bullak olmuştu. Bu kız bütün sistemini harekete geçiriyordu. Sinirle Yağmur'a bunun hesabını sormak için bahçeye daldı ve hiç beklemediği bir şekilde donup kaldı.
Yağmur giymiş bikinisini havuzda
