Burcu
Onu gördüğüm an yüzümde çocukça bir neşe yayıldı.
" baba"
Ne güzel bir kelime. Kendimi daha ağzımdan dökülürken dünyanın sahibi gibi hissettiren sihirli bir kaç harfin birleşmesi değildi ,bir baba ile kizim kollarının birlesmesiydi
O yokken tüm dünya bana dusmanken şimdi sanki tüm dünya ile barış imzalamıştım.
" benim kınalı kuzum"
Hemşirenin mikrop bulaşabilir uyarısına aldirmadan sarıldı "Benim kuzumdan bana sifa bulaşır sifa"
Göz yaşı içinde ona sığınırken sanki düşmüşüm, dizim yara içinde, öpse, üflese geçecekmiş gibi sığındım ona.
"Göster yaranı" dese tüm yaralarımı açardım. Öper mi? üfler "geçti kizim " der miydi yoksa o da onun gibi Burcu olmadigimi öğrense beni sevmeyeceğini söyler miydi ?
Evet söyledi baba, bana Burcu olmasan sana bakmazdım dedi. O an kalbim
