"Kitapları, plakları bir de annemi..."
(İstanbul / 2007)
“Kızım yavaş düşeceksin!”
“Bir şey olmaz Deniz, sakin ol biraz…”
Annemin feryat edercesine çıkan sesine babamın sakin ve gülüşmelere sebep olacak, dinginlik veren sesi eşlik ediyordu. Bugün hayatım en önemli günlerinden biriydi. İlk kez denize giriyordum çünkü. Abim, her türlü duruma hazırlık maksadıyla yanı başımdan ayrılmıyor, bana kulaç atmayı öğretiyordu.
“Kulakların sudan hiç çıkmasın Farah, yoksa su yüzeyinde duramazsın. Tamam mı?”
“Tamam abi…” dedim ona bakıp gülümseyerek. Ama o, sanki çok kötü bir şey söylemişim gibi yüzünü buruşturdu. Farkında olmadan kötü bir söz mü çıkmıştı ağzımdan? Gözlerini birkaç saniyeliğine kapatıp yeniden açtığında gülümsedi. Beni kucağına alıp, boğulmayacağım ama annemin görünce çığlıklar bas
