"Sevmenin demesi olmaz."
İlk kez bu denli yakındık Kerem'le. İlk kez onun tenini hissederek uyumuştum. Kerem belki de uyumamıştı. Sabaha kadar onunla beraber yaptığım, söylediğim şeyleri düşünmüş olabilirdi. Çünkü o, onu sevmememe, bunu sürekli ona söylememe alışkındı. Bu hallerim, ona yumuşak davranmam her zamanki Farah’ın yapacağı şeylerden değildi. Hele ki çıplak göğsüne sarılıp uyumam, hiç ama hiç benlik değildi.
Yatağın içinde kollarımı iki yana açıp esnemeye çalışırken gözlerimi hala açmamıştım. Daha doğrusu açamamıştım. Yavaş yavaş gözlerimi aralayıp kafamı kaldırdığımda Kerem'in daha uyanmadığını fark ettim. Bir kolu başımın altında diğeri belimde öylece uyuyordu. Elini üzerimden çekip kalkmaya çalışsam da beceremedim. İri cüssesini hareket ettirmek koca bir binayı yerinden oynat
